Jest takie zdanie, które z wiekiem zaczyna brzmieć coraz prawdziwiej.
Nie szukaj szczęścia. Szukaj sensu.
Brzmi trochę przewrotnie. W końcu od dziecka słyszymy coś zupełnie odwrotnego. „Bądź szczęśliwy”. „Rób to, co daje ci szczęście”. „Najważniejsze w życiu to być szczęśliwym”.
Tyle że kiedy człowiek zaczyna żyć naprawdę, a nie tylko powtarzać hasła z kolorowych obrazków w internecie, zaczyna zauważać pewną rzecz.
Szczęście jest bardzo kapryśnym gościem.
Pojawia się na chwilę. Potem znika. Czasem przychodzi wtedy, kiedy w ogóle go nie szukamy. A kiedy zaczynamy za nim gonić, potrafi oddalać się jak linia horyzontu.
Im szybciej biegniesz, tym bardziej jest daleko.
I wielu ludzi wpada przez to w pułapkę.
Pułapka gonienia szczęścia
Jeżeli ktoś uzna, że jego głównym celem w życiu jest szczęście, zaczyna bardzo dziwnie patrzeć na rzeczywistość.
Każda trudność zaczyna wyglądać jak błąd.
Każdy smutek jak porażka.
Każdy ciężki dzień jak znak, że coś poszło nie tak.
A przecież życie tak nie działa.
Są dni dobre i są dni ciężkie.
Są chwile radości i są chwile zmęczenia.
Są momenty, kiedy wszystko idzie lekko, i takie, kiedy człowiek musi zacisnąć zęby i iść dalej.
Jeżeli ktoś uzależni swoje poczucie sensu życia od ciągłego szczęścia, będzie wiecznie rozczarowany.
Bo szczęście nie jest stanem permanentnym. To jest emocja. A emocje są jak pogoda. Zmieniają się.
Sens działa zupełnie inaczej
Sens nie jest emocją.
Sens jest kierunkiem.
To trochę jak kompas w kieszeni. Nie sprawia, że droga staje się łatwa. Nie usuwa kamieni z drogi. Nie powoduje, że nagle wszystko jest przyjemne.
Ale sprawia, że wiesz dokąd idziesz.
I to zmienia bardzo dużo.
Człowiek, który ma sens, potrafi znieść bardzo wiele. Zmęczenie. Trud. Niepewność. Nawet ból.
Bo wie, że to wszystko ma jakieś znaczenie.
Przykłady z życia, które każdy zna
Rodzic wstaje w nocy do płaczącego dziecka.
Jest zmęczony, niewyspany, czasem nawet rozdrażniony.
Czy to jest szczęście?
Nie zawsze.
Ale jest w tym sens.
Lekarz pracuje kilkanaście godzin na dyżurze.
Jest zmęczony, głodny, często pod ogromną presją.
Czy to jest przyjemne?
Nie.
Ale jest w tym sens.
Ktoś zakłada firmę. Buduje coś od zera.
Czasem miesiącami walczy o pieniądze, klientów, stabilność.
Czy to jest ciągłe szczęście?
Oczywiście że nie.
Ale jest w tym sens.
I właśnie z takich rzeczy, paradoksalnie, bardzo często rodzi się najgłębsze poczucie szczęścia.
Nie z gonienia za nim.
Z budowania czegoś, co ma znaczenie.
Viktor Frankl i jedna ważna myśl
Człowiek, który bardzo jasno o tym pisał, to Viktor Frankl. Austriacki psychiatra, który przeżył obozy koncentracyjne.
Widział rzeczy, których większość ludzi nie jest w stanie sobie nawet wyobrazić.
I właśnie on powiedział coś, co wielu osobom otwiera oczy.
Szczęścia nie można uczynić celem.
Szczęście jest skutkiem ubocznym życia, które ma sens.Człowiek potrzebuje wiedzieć, po co żyje.
Po co coś robi.
Po co się stara.
Jeżeli znajdzie odpowiedź na to pytanie, wiele rzeczy zaczyna się układać inaczej.
Sens daje odporność
Kiedy życie ma sens, trud przestaje być wrogiem.
Staje się częścią drogi.
Człowiek może być zmęczony, ale nadal iść dalej.
Może być zniechęcony, ale nie rezygnuje.
Może mieć gorszy dzień, ale nie traci kierunku.
Dlatego ludzie, którzy mają sens w życiu, często są spokojniejsi.
Nie dlatego, że mają mniej problemów.
Tylko dlatego, że wiedzą, dlaczego robią to, co robią.
Paradoks szczęścia
Najciekawsze jest to, że kiedy człowiek przestaje obsesyjnie szukać szczęścia, ono często pojawia się samo.
Nagle.
Czasem w bardzo prostych momentach.
Podczas rozmowy z kimś ważnym.
Podczas spaceru.
Podczas pracy, która ma znaczenie.
Podczas chwili ciszy po dobrze wykonanym zadaniu.
To nie są wielkie fajerwerki.
To raczej spokojne poczucie, że życie jest na swoim miejscu.
Moja perspektywa
Z perspektywy czasu coraz wyraźniej widzę jedną rzecz.
Najbardziej męczące okresy w życiu to nie były te, kiedy było ciężko.
Najbardziej męczące były te, kiedy nie było sensu.
Kiedy człowiek robi coś tylko dlatego, że „tak trzeba”.
Kiedy wstaje rano bez przekonania, po co to wszystko.
Kiedy dzień wygląda jak powtarzanie w kółko tych samych ruchów.
Natomiast kiedy pojawia się sens, nawet trudne rzeczy zaczynają mieć inną wagę.
Człowiek może być zmęczony.
Może mieć wątpliwości.
Może czasem się zatrzymać.
Ale nadal idzie.
Dlatego nie szukaj szczęścia
Szczęście jest jak cień.
Kiedy biegniesz za nim, oddala się.
Kiedy idziesz swoją drogą, idzie obok ciebie.
Dlatego zamiast obsesyjnie pytać siebie:
„Czy jestem szczęśliwy?”
lepiej zadać sobie inne pytanie.
„Czy to, co robię, ma sens?”
Jeżeli odpowiedź brzmi tak, jest duża szansa, że prędzej czy później pojawi się stan, który wielu ludzi nazywa szczęściem.
Nie jako cel.
Jako naturalny efekt życia, które ma kierunek.
