Są takie słowa, które dla niektórych brzmią jak muzyka.A dla innych – jak obcy język. Jednym z nich jest:„Dziękuję Ci. Jestem Ci wdzięczna.” Piękne, prawda? Tyle że wielu facetów nie ma pojęcia, co z tym zrobić. Bo nie zostaliśmy wychowani…
(z cyklu: 11 rzeczy, których (nie)miły facet już nie robi) Kiedyś myślałem, że jeśli dam więcej – zostanę bardziej pokochany.Jeśli się bardziej postaram – ktoś to w końcu zauważy.Jeśli zainwestuję czas, energię, serce – to wróci.Ale nie wracało. Wracało poczucie,…
(czyli pytanie, które rozbiera do naga) To pytanie zadał mi dziś ktoś, kto uważnie słucha.Nie: „dlaczego jesteś z nią?”, nie: „czy jesteście razem?”, ale:„dlaczego chcesz akurat tego związku?” I nagle zrobiło się cicho.Nie w głowie – tam zadziałała burza.Cicho –…
(z cyklu: 11 rzeczy, których (nie)miły facet już nie robi) Kiedyś byłem specjalistą od tłumaczenia się. Dlaczego coś powiedziałem. Dlaczego czegoś nie zrobiłem. Dlaczego się wycofałem, nie odezwałem, byłem „jakiś dziwny”. Jakby samo moje istnienie wymagało uzasadnienia. Tłumaczyłem się z…
Bycie wybieranym przez kogoś – to przez długi czas było moją obsesją.Nie przyznałbym się wtedy do tego, ale cała moja obecność krzyczała:„Zobacz mnie. Zauważ mnie. Wybierz mnie.” I często byłem blisko.Wystarczająco blisko, żeby dawać z siebie wszystko.Ale nie na tyle…
Był czas, kiedy żyłem z niedopowiedzeń.Z półsłówek. Z domysłów.Z tego, co mogło znaczyć coś więcej – albo wcale.I wiecznie miałem nadzieję, że „to tylko chwilowe”, że „może się zmieni”, że „przecież coś musi czuć”. Zamiast faktów – emocje.Zamiast słów –…
Był czas, kiedy wystarczało mi bycie „w razie czego”. Kiedy ktoś nie miał z kim pogadać – byłem. Kiedy coś trzeba było ogarnąć, podrzucić, załatwić – zgłaszałem się sam. Kiedy wszyscy się rozchodzili, ja zostawałem – wierząc, że może tym…
Był taki czas, kiedy tłumaczyłem się niemal ze wszystkiego. Dlaczego dziś nie pomogłem. Dlaczego nie odezwałem się pierwszy. Dlaczego jestem zmęczony, nie mam ochoty, milczę. Dlaczego nie chcę się spotkać, a innym razem – dlaczego chcę za bardzo. Zawsze gdzieś…
Nie pojechałem, żeby coś udowodnić. Nie szukałem odpowiedzi, nie uciekałem. Po prostu ruszyłem. Sam. W ciszy. Z potrzeby poczucia, że żyję na własnych zasadach. Że nie muszę pytać nikogo o pozwolenie. Że moje decyzje są wystarczające – nawet jeśli prowadzą…